Małgorzata Gutowska-Adamczyk  (zobacz inne książki autora) Cukiernia pod Amorem, część 2. Cieślakowie

2011-01-16

Marta

  Inne recenzje Marta »

W poszukiwaniu przepisu na życie – podróż pasjonująca
Gutowska saga to barwna i szalenie prawdziwa kronika ludzkich losów, swoiste studium antropologiczne i jednocześnie krótka powtórka historii naszego kraju. Można rzec, że jest to polskie „Północ – Południe”. Druga część przynosi nam spotkanie z dawnymi bohaterami (Zajezierscy, Bysławscy) jak i z nowymi postaciami (Cieślakowie, Grabniccy). Dodajmy - spotkanie bardzo interesujące, bo i cały tom jest znacznie ciekawszy i lepiej skonstruowany niż poprzedni. Autorka dużo mniej miejsca poświęca tutaj współczesności (i dobrze, bo te wątki, jakkolwiek ważne dla całości, niestety nie są arcyciekawe, a dodatkowo brakuje im pazura choćby w postaci błyskotliwego dialogu), opowiada historie swoich bohaterów spokojnie, rytmicznie, co pozwala wejść w ich buty, zanurzyć się w tym gawędziarskim stylu i w nim pozostać (nie jak w pierwszej części, gdzie wydawać by się mogło punktem honoru było podawanie w rytmie wystrzałów armatnich nazwisk, stopni pokrewieństwa i koneksji) i wreszcie ogranicza swoiste „wychodzenie przed orkiestrę” w ujawnianiu przyszłości postaci, która akurat stoi na zakręcie, a cała akcja nabiera rumieńców. Można rzec, że o ile tom pierwszy to drożdżowa chałka – smaczna co prawda, ale nie tak wyrafinowana, to część druga jest prawdziwym tortem szwarcwaldzkim. „Cieślakowie” nie powinni rozczarować. Romantycy znajdują tu różne odcienie miłości, wielbiciele sztuki barwny opis artystycznego światka początków minionego wieku (z dokładnym odtworzeniem ówczesnej mody), racjonaliści i praktycy dowiedzą się wielu rzeczy na temat codziennego życia (jak choćby organizacja transportu miejskiego), a każdemu dobrze zrobi odświeżenie historii (na szczęście bez wielkich słów o patriotyzmie, heroizmie itp.). Tyle powodów powinno chyba wystarczyć, aby zajrzeć do „Cukierni pod Amorem”? :)

2011-01-09

Alicja

  Inne recenzje Alicja »

Książkę przecztałam praktycznie nie odrywając się, jednym tchem. Bardzo mi się podobała. Na przełomi
Książkę przecztałam praktycznie nie odrywając się, jednym tchem. Bardzo mi się podobała. Na przełomie XiX i XX wieku życie kobiet było ciężkie i świetnie dawały sobie radę. Potrafiły się odnaleźć w każdej sytuacji. Marianna swoje miejsce odnalazła na emigracji. Było jej bardzo ciężko, ale poradziła sobie. Potrafiła wychować swoje dzieci. Dowodem jest jej najstarszy syn, który bardzo kochał swoją matkę. Grażyna Toroszyn z kolei podbija Warszawę i serca dżentelmenów. Jest kobietą też silną i zdecydowaną, wie czego chce i dąży uparcie do celu. Jest kobietą przebojową.
W tej książce pokazane są kobiety silne, stanowcze, konsekwentne. To mi się bardzo podoba. Polecam ją gorąco.
Sama kupiłam swoim córkom Monice, Ani i Eli na gwiazdkę. A wcześniej sama przeczytałam obie części.
Ja lubię takie silne, mocne kobiety i chcę, żeby moje córki takie były.