Wojciech Tochman  (zobacz inne książki autora) Dzisiaj narysujemy śmierć

2011-02-19

yae25

  Inne recenzje yae25 »

Wyjątkowa, przejmująca lektura
Wojciech Tochmann jest wspaniałym polskim reportażystą, jego najnowsza książka o ludobójstwie w Rwandzie, jak pisze sam autor, jest jak boląca rana. Traktuje o sprawach ciężki, jednak pomimo trudności związanych z tematem nie popada ani w patos, czy przesadę. Jest bardzo prosta w swojej formie. Relacje ocalałych, relacje katów. Bez osądów i w precyzyjny sposób. Książka jest wspaniałym dziełem pod względem literackim, ale jednocześnie zawiera bardzo dobre konteksty historyczno-społeczne, wdraża czytelnika w sposób myślenia Rwandczyków. Wsapniała lektura, ciężka, ale obowiązkowa. Warto.

2011-01-31

Ewa Żak

  Inne recenzje Ewa Żak »

Książka, której się nie zapomina
Wydawnictwo Czarne w minionym roku wypuściło spod swoich skrzydeł prawdziwe literackie cacko. "Dzisiaj narysujemy śmierć" W. Tochmana to smakowity kąsek dla miłośników arcy dobrego reportażu. Książka jest opowieścią o ludobójstwie dokonanym w 1994 r. w Rwandzie, kraju reklamowanym jako "ziemia tysiąca wzgórz i miliona uśmiechów". Czytelnik mimowolnie staje się świadkiem tego, jak owa wdzięcznie brzmiąca kraina, z każdą chwilą zamienia się w "kraj miliona śmierdzących trupów". Czytając zatem o rzezi dokonanej przez ludność Hutu na Tutsi, boli wszystko, co tylko jest w człowieku. Trzask rozłupywanej przez maczetę głowy, odór trupów, krzyk okrutnie gwałconych kobiet - niech będą wyjaśnieniem. Opowieść od pierwszej do ostatniej zgłoski poraża bezwzględnym naturalizmem, dlatego nie sposób o niej zapomnieć. Książka wniosła w mój świat ból, od którego wszakże nie chcę się odgradzać, bo – mówiąc za autorem - to, co dzieje się w odległej Afryce, to także moja sprawa. Polecam i zachęcam.

2011-01-29

Ewa Żak

  Inne recenzje Ewa Żak »

Książka, o której się nie zapomina
Wydawnictwo Czarne w minionym roku wypuściło spod swoich skrzydeł prawdziwe literackie cacko. "Dzisiaj narysujemy śmierć" W. Tochmana to smakowity kąsek dla miłośników arcy dobrego reportażu. Książka jest opowieścią o ludobójstwie dokonanym w 1994 r. w Rwandzie, kraju reklamowanym jako "ziemia tysiąca wzgórz i miliona uśmiechów". Czytelnik mimowolnie staje się świadkiem tego jak owa wdzięcznie brzmiąca kraina, z każdą chwilą zamienia się w "kraj miliona śmierdzących trupów". Czytając zatem o rzezi dokonanej przez ludność Hutu na Tutsi, boli wszystko, co tylko jest w człowieku. Trzask rozłupywanej przez maczetę głowy, odór trupów, krzyk okrutnie gwałconych kobiet - niech będą wyjaśnieniem. Opowieść od pierwszej do ostatniej zgłoski poraża bezwzględnym naturalizmem, dlatego nie sposób o niej zapomnieć. Książka wniosła w mój świat ból, od którego wszakże nie chcę się odgradzać, bo – mówiąc za autorem - to, co dzieje się w odległej Afryce, to także moja sprawa. Polecam i zachęcam.

2011-01-28

Ewa Żak

  Inne recenzje Ewa Żak »

Polecam i zachęcam
Wydawnictwo Czarne w minionym roku wypuściło spod swoich skrzydeł prawdziwe literackie cacko. „Dzisiaj narysujemy śmierć” W. Tochmana to smakowity kąsek dla miłośników arcy dobrego reportażu. Książka jest opowieścią o ludobójstwie dokonanym w 1994 r. w Rwandzie, kraju reklamowanym jako„ziemia tysiąca wzgórz i miliona uśmiechów”. Czytelnik mimowolnie staje się świadkiem tego jak owa wdzięcznie brzmiąca kraina, z każdą chwilą zamienia się w „kraj miliona śmierdzących trupów”. Czytając zatem o rzezi dokonanej przez ludność Hutu na Tutsi, boli wszystko, co tylko jest w człowieku. Trzask rozłupywanej przez maczetę głowy, odór trupów, krzyk okrutnie gwałconych kobiet - niech będą wyjaśnieniem. Opowieść od pierwszej do ostatniej zgłoski poraża bezwzględnym naturalizmem, dlatego nie sposób będzie o niej zapomnieć.
Książka wniosła w mój świat ból, od którego wszakże nie chcę się odgradzać, bo – mówiąc za autorem - to, co dzieje się w odległej Afryce, to także moja sprawa. Polecam i zachęcam.