Nora Roberts  (zobacz inne książki autora) Portret w bieli

2010-06-14

Marceli Dudek

  Inne recenzje Marceli Dudek »

Bardzo przyjemny przeciętniak
Każdy z nas będąc nastolatkiem podkochiwał się w kimś ze swojej klasy bądź ze szkoły. Carter podkochiwał się w Mac, był jednak na tyle nieciekawy i nudny, że nawet nie próbował stać się dla niej widoczny. Po prostu był dla niej niewidzialny. Minęło kilkanaście lat i los znów zetknął ich ze sobą, a jego młodzieńcze niegdyś marzenia i fantazje nagle się urzeczywistniają. Mac widzi w nim wspaniałego faceta, nawet fakt, że jest trochę nudnawy jako wykładowca literatury jej nie przeszkadza. Mac dla Cartera jest tą jedną jedyną. Wielka miłość, rozterki. Przewidywalne? Jak najbardziej. Od pierwszych do ostatnich stron. A jednak książka jest bardzo przyjemna i czasu spędzonego na jej czytaniu nie uważam za stracony. Podobnie jak wydanych na nią pieniędzy.
Do czego można się przyczepić w dziele Nory Roberts? Do pewnej sztuczności, na którą zwracają uwagę recenzenci i która rzeczywiście w pewnych momentach przeszkadza. Poza tym przyjaźń pomiędzy głównymi bohaterkami jest chłodna, by nie powiedzieć zimna. Nie ma tu pełnych ciepła relacji, wspólnego spędzania czasu (jedno wyjście na imprezę i oglądanie filmów na DVD). Dziewczyny twierdzą, że się kochają, ale tego nie czuć. Jest tylko praca i praca. A może to tylko subiektywna ocena faceta, który nie zna przyjaźni pomiędzy kobietami z autopsji a jedynie z prasy dla kobiet? Przyczepię się też do formy. Za dużo dialogów, za mało opisów mimiki i gestów bohaterów. Jeżeli powieść zostanie zekraniozowana będziemy mieli lepszy obraz sytuacji, zobaczymy to wszystko, czego nie udało się ukazać w pełni autorce - ludzi z pełną gamą ich zachowań, gestów, emocji. No i kiedy w kuchni pojawi się Laurel albo Emma nie będziemy wracać do pierwszych stron powieści by sprawdzić kolor ich oczu czy włosów.
"Portet w bieli" należy podobno do słabszych powieści autorki. Trudno mi wyrokować, bo nie czytałem innych. Na pewno jednak czekam na kolejne tomy, by poznać dalsze losy Mac i Cartera, jak również dowiedzieć się czegoś więcej o Laurel, Emmie i Parker.
Aha. Dowiedziałem się z powieści czegoś nowego o mężczyznach. Do tej pory słyszałem, że jesteśmy "jak kible - albo zajęci, albo zasrani". Teraz już wiem, że "Mężczyźni są jak buty. Przymierzasz je, nosisz chwilę, tak długo, jak dobrze na tobie wyglądają, a potem wrzucasz je do szafy i idziesz kupić następne". A podobno to faceci są niestali w uczuciach... :)

1 z 1 klientów uznało recenzję za pomocną

2010-02-12

montgomerry

  Inne recenzje montgomerry »

Przyjaźń, miłość i śluby
„ Portret w bieli” to pierwszy tom serii autorstwa Nory Roberts pt. „Kwartet Weselny”. Jest to kolejna książka tej autorki, która na pewno będzie cieszyć się ogromnym powodzeniem wśród kobiet w Polsce. Nie dziwię się temu, bo powieść wciąga tak jak każdy romans, który wyszedł spod pióra Nory Robert. Kto więc chce odseparować się od świata zewnętrznego, odstresować czy po prostu odpocząć przy lekkim i bardzo przyjemnym czytadle powinien sięgnąć po tę książkę.

Podstawą powstania serii jest przyjaźń czterech przyjaciółek, Parker, Emmy, Laurel i Mac, które już od dzieciństwa bawią się w przygotowywanie ślubów. Zawierają związki małżeńskie z każdą z przyjaciółek, bratem jednej z nich, z psami, kotami, królikami i innymi zwierzątkami. Jako dorosłe kobiety wspólnie zakładają firmę „Przysięgi”, która zajmuje się organizowaniem wytwornych ślubów i przyjęć weselnych. Starają się, aby TEN dzień, był najpiękniejszym i niezapomnianym dniem w życiu państwa młodych. Wszystkie cztery mieszkają w posiadłości Brown Estate, które było zarówno domem jak i miejscem pracy.

Bohaterką pierwszej części jest rudowłosa Mac a właściwie Mackensie Elliott. Zajmuje się fotografią ślubną, wykonuje też zdjęcia zaręczynowe, uwiecznia państwa młodych i gości, a nawet zdjęcia matek spodziewających się dziecka. W zrobieniu każdej z fotografii wkłada dużo serca, a klienci dzięki Mac przestają zachowywać sztywność. Uwielbia fotografować od dzieciństwa, kiedy po raz pierwszy zrobiła udane zdjęcie trzech przyjaciółek podczas zabawy w ślub, gdy niespodziewanie błękitny motyl usiadł na bukiecie Emmie. Pewnego dnia w agencji pojawia się przystojny mężczyzna Carter Maguire, który miał być wsparciem dla swojej siostry Sherry w wyborze ślubnych elementów ceremonii. Okazuje się, że Mac zna Cartera ze szkoły, co więcej Carter w tamtych czasach był w niej zakochany. Nowe wcielenie Cartera bardzo się Mac podoba i znajomość szybko przeradza się w głębsze uczucie. Tyle, że Mac przed tym uczuciem ucieka. W dodatku nie wierzy w trwały związek, ponieważ rodzice po rozwodzie sami wielokrotnie zawierali powtórne małżeństwa. Co więcej matka traktuje Mac jako źródło utrzymania. Wsparciem w trudnych chwilach rozterek są dla Mac jej trzy wspaniałe przyjaciółki.

Całość bardzo romantyczna. Jest miłość, ten jedyny i ta jedyna i oczywiście namiętność. Powieść napisana w sposób barwny. Ciekawe ujęcie przygotowań do ślubów, portretów zaręczynowych, dekoracji ślubnej, ciasteczek i tortu oraz innych spraw związanych z przebiegiem całej ceremonii i przyjęcia, sprawia, że książka ma swój specjalny klimat.

Polecam!

3 z 3 klientów uznało recenzję za pomocną